Ben lisans mezunu bir hemşire olarak Acil Servis kadrosunda çalışıyorum. Hastane, ilçenin şehir merkezinden yaklaşık 40 dakikalık bir mesafede bulunsa da otobüs ve dolmuş gibi toplu taşıma imkânları sayesinde rahatlıkla ulaşılabilecek bir konumda. Görev tanımım dışında farklı bir göreve yönlendirilmedim, bu da profesyonel anlamda işimi netleştirmeye yardımcı oluyor. İş yükü konusunda bazen hasta yoğunluğunun arttığını hissediyorum ama yine de tamamen kaotik bir ortam yok. Genel çalışan memnuniyeti karışık; bazı arkadaşlar sistemden şikâyet ederken, bazıları ortamdan memnun gibi görünüyor.

Yoğun bakımda ortalama üç hasta bir hemşireye düşüyor, ancak acil servis de dâhil olmak üzere servislerde bu oran yedi ile on hasta arasında değişiyor. İlçede sosyal hayat temel olarak kafe ve alışveriş merkezleriyle sınırlı diyebilirim. İlin genelinde pahalılık çok aşırı değil, ancak yine de dikkatli olmak gerekiyor. Hastanenin artıları arasında, çalışanların birbirlerine karşı tutumunun genelde iyi olması var. Öte yandan idareyle ilgili bazı konularda sıkıntı yaşayanlar yok değil. Bana tekrar seçim şansı verilse, muhtemelen bu ili ya da hastaneyi seçmezdim; çünkü uzun vadede başka yerlerde daha iyi çalışma koşulları olabileceğini düşünüyorum.

Elazığ Ağız ve Diş Hastanesi’nde poliklinik hemşiresi olarak çalışıyorum. Döner sermaye sisteminin getirdiği yüksek teşvik ücretleri çalışma motivasyonunu artırıyor. İki vardiya sistemi sayesinde iş-yaşam dengesini kurabiliyorum. Hastanenin merkezi konumu ve Elazığ’ın sosyal imkanları yaşam kalitesini yükseltiyor. Hasta yoğunluğu yönetilebilir düzeyde, ekstra görev yüklenmiyoruz. Çalışan memnuniyetinin yüksek olduğu bir ortamda, ekip arkadaşlarımla uyum içindeyiz. Özellikle diş alanında uzmanlaşmak isteyenler için iyi bir başlangıç noktası. Ulaşımın kolaylığı ve şehrin orta düzeydeki yaşam maliyeti de avantaj. Mesleki tatmin ve maddi imkanlar nedeniyle bu hastaneyi tekrar seçerdim.

Denizli Devlet Hastanesi'nde yataklı serviste görev yapan bir hemşire olarak, buranın oldukça yoğun bir çalışma ortamı sunduğunu söyleyebilirim. Hastaneye ulaşım kolay olsa da, iş yükü ve çalışma koşulları oldukça yıpratıcı. Teşvik ücretlerimiz düşük seviyede ve uzun çalışma saatleri ile birlikte oldukça fazla mesai yapıyoruz. İzin günlerimiz neredeyse hiç olmuyor ve sürekli görevimizin dışındaki işlerle de uğraşmak zorunda kalıyoruz. Tüm bu olumsuzluklara rağmen, Denizli şehir merkezinde yaşamanın sosyal açıdan sunduğu imkanlar bir nebze olsun rahatlatıcı olabiliyor, tabii maddi durumunuz elverişliyse. Ancak genel olarak değerlendirdiğimde, bu hastanede çalışmak oldukça zorlayıcı ve tekrar tercih etmeyi düşünmezdim.

Konya Şehir Hastanesi'nde çalıştığım süre boyunca pek çok olumsuzluk yaşadım. Öncelikle, hastane yönetimi ciddi anlamda yetersiz; mobbing olayları oldukça yaygın ve nöbet değişimleri yasaklanmış durumda. Bu durum, çalışan motivasyonunu ve genel atmosferi oldukça olumsuz etkiliyor. İş yükü neredeyse dayanılmaz bir seviyede; sürekli hasta akışı ve yüksek yoğunluk nedeniyle servislerde çalışan başına 11-15, yoğun bakımda ise 3 hasta düşüyor. Teşvik ücret oranları ise sadece ortalama düzeyde, çalışanları yeterince desteklemediğini düşünüyorum. Sosyal yaşam olanakları ise oldukça kısıtlı; hastane çevresinde neredeyse sadece kafeler bulunuyor. Tüm bu olumsuzluklar göz önüne alındığında, bir daha olsaydı tercih etmezdim.