Rize Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde yoğun bakım hemşiresiyim. 501-1000 yataklı büyük bir yer, iş yüküm orta, her vardiyada 2 hasta düşüyor bana, genelde idare ediyorum. Ulaşım dolmuşla zor, aktarmalar yüzünden bunalıyorum. 24 saatlik vardiyalarım var, ayda 64 saatten fazla mesai yapıyorum, bu da epey yoruyor. Teşvikler güzel, 12.500 TL alıyorum, ama kiralar 20.000-25.000 TL, Rize çok pahalı. Görev dışı işler var, bu sinir bozucu. Yönetim hep aynı kişiler, genç bir ekip var ama çoğu mutsuz, sürekli bir huzursuzluk hissediyorum. Rize’nin yaylaları, doğası güzel, yazın nefes alıyorsun ama hastane ortamı ve pahalılık beni soğuttu. Tekrar seçme şansım olsa burayı tercih etmezdim.

Kan alma biriminde hemşire olarak çalışıyorum ve Çağlayancerit Devlet Hastanesi sakin bir yer. Merkeze 40 km uzaklıkta, dolmuşla ulaşım fena değil ama seçenekler sınırlı. İş temposu dengeli, ne çok yoğun ne çok hafif, tam bana göre. Görevlerim dışında bir şey yapmıyorum, bu da rahatlatıcı. Teşvikler düşük, pek tatmin etmiyor ama fazla mesai olmadığından şikayetim yok. Çalışma arkadaşlarımın memnuniyeti karışık, kimisi mutlu kimisi değil. Kiralar uygun, fakat sosyal hayat çok zayıf, dışarıda vakit geçirecek pek bir şey yok. Yaşam masrafları ortalama, geçim sağlanıyor. İdarecilerle ilgili bazı sorunlar var, bu can sıkıcı olabiliyor. Yine de burayı seviyorum, tekrar şansım olsa yine burayı tercih ederdim; huzurlu bir ortam arayanlara uygun.

Çubuk Halil Şıvgın Devlet Hastanesi, Ankara'nın merkezden 40 km uzaklıktaki bir ilçesinde. Ulaşım için sadece otobüs var ve mesafe nedeniyle özellikle nöbet sonrası dönüşler yorucu olabiliyor. Çevredeki kiralar 15-20 bin TL civarında.

Görev tanımım "tıbbi sekreterlik" olsa da pratikte her departmanda çalıştırılıyorsun. "Her yerde" olmak, iş yükünü katlıyor. Sürekli hasta akışı, zorunlu mesailer (ayda 8-32 saat) ve ekstra sorumluluklar, tükenmişliği tetikliyor. Teşvik ücreti (1.000-3.000 TL) ise emeğin karşılığı değil.

Çalışan memnuniyeti düşük çünkü idare, personelin sesini duymuyor. "Çok kötü" diyenlerin çoğunlukta olması şaşırtıcı değil. Ankara'da çalışmak isteyenler için bile bu hastaneyi tekrar tercih etmezdim. Uzaklık, yorgunluk ve idarenin kulak asmaması, olumlu hiçbir şeyi geride bırakmıyor. Kısacası: "Ankara'da taşra çilesi" diyebilirim.

İzmir Şehir Hastanesi’nde anestezi teknikeri olarak görev yapıyorum. Ameliyathanelerin teknolojik altyapısı Avrupa standartlarında. Ancak yeni sistemlere adaptasyon için eğitimler yetersiz kalıyor. Hastane içindeki yüzme havuzu ve spor salonu çalışanlara ücretsiz erişim sunuyor. Personel devir hızının yüksek olması ekip uyumunu zorlaştırıyor. Özellikle organ nakli operasyonlarında multidisipliner çalışma kültürü gelişmiş. İdarenin performans bazlı teşvik sistemi motivasyonu artırıyor. Şehir merkezine 15 dakika mesafedeki konumu ulaşımı kolaylaştırıyor. Büyük ölçekli bir hastanede kariyer yapmak isteyenler için ideal bir ortam. Tekrar tercih ederdim.