Kan alma biriminde hemşire olarak çalışıyorum ve Çağlayancerit Devlet Hastanesi sakin bir yer. Merkeze 40 km uzaklıkta, dolmuşla ulaşım fena değil ama seçenekler sınırlı. İş temposu dengeli, ne çok yoğun ne çok hafif, tam bana göre. Görevlerim dışında bir şey yapmıyorum, bu da rahatlatıcı. Teşvikler düşük, pek tatmin etmiyor ama fazla mesai olmadığından şikayetim yok. Çalışma arkadaşlarımın memnuniyeti karışık, kimisi mutlu kimisi değil. Kiralar uygun, fakat sosyal hayat çok zayıf, dışarıda vakit geçirecek pek bir şey yok. Yaşam masrafları ortalama, geçim sağlanıyor. İdarecilerle ilgili bazı sorunlar var, bu can sıkıcı olabiliyor. Yine de burayı seviyorum, tekrar şansım olsa yine burayı tercih ederdim; huzurlu bir ortam arayanlara uygun.

Rize Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde yoğun bakım hemşiresiyim. 501-1000 yataklı büyük bir yer, iş yüküm orta, her vardiyada 2 hasta düşüyor bana, genelde idare ediyorum. Ulaşım dolmuşla zor, aktarmalar yüzünden bunalıyorum. 24 saatlik vardiyalarım var, ayda 64 saatten fazla mesai yapıyorum, bu da epey yoruyor. Teşvikler güzel, 12.500 TL alıyorum, ama kiralar 20.000-25.000 TL, Rize çok pahalı. Görev dışı işler var, bu sinir bozucu. Yönetim hep aynı kişiler, genç bir ekip var ama çoğu mutsuz, sürekli bir huzursuzluk hissediyorum. Rize’nin yaylaları, doğası güzel, yazın nefes alıyorsun ama hastane ortamı ve pahalılık beni soğuttu. Tekrar seçme şansım olsa burayı tercih etmezdim.

Şehitkamil Devlet Hastanesi, 200 ila 500 yatak kapasitesiyle orta ölçekli bir sağlık kurumu olarak dikkat çekiyor. Ben lisans mezunu bir hemşire olarak yataklı serviste görev yapıyorum ve yoğun bir hasta akışı olduğunu söyleyebilirim. İş yükü bazen fazla gelebiliyor, ama sistemli bir planlama sayesinde çoğunlukla üstesinden gelinebilir hale geliyor. Hastane merkezi bir konumda değil; otobüs ve dolmuş hatları var ancak çoğu zaman 2-3 aktarma gerekebiliyor. Kendi aracınızla gelmek avantajlı olsa da park yeri bulmak zaman zaman sıkıntılı olabiliyor. Serviste bir hemşire genellikle altıdan az hastaya baksa da, yoğun anlarda bu oran artabiliyor. Personel arasında memnuniyeti düşük bulan da var, hastanenin sağladığı koşulları yeterli bulan da. Kurumun genel yapısında, bazen personellerin bölümleri değiştirilerek farklı birimlere kaydırılması söz konusu olduğundan, yeni gelenlerin adaptasyon sorunu yaşamaması için biraz sabırlı olması gerekiyor. Ayrıca hemşirelik dışında evrak ve dosya işlemleriyle de uğraşmamız gerekebiliyor. Sosyal imkânlara gelirsek, ilçe içinde geniş parklar, çeşitli kafeler ve özellikle gastronomi alanında ünlü mekânlar bulunuyor. Buna rağmen Gaziantep genelinde gıda fiyatları ve diğer tüketim ürünleri oldukça pahalı olduğundan, bu durum masrafları bir hayli artırıyor. Deneyimlerime dayanarak, bir daha tercih şansım olsa farklı bir yerde çalışmayı düşünebilirim; çünkü sık sık yapılan bölüm değişiklikleri ve yüksek yaşam giderleri zamanla yıpratıcı olabiliyor.

Bursa İnegöl Devlet Hastanesi'nde çalıştığım süre boyunca, özellikle Acil Servis bölümünde yoğun bir tempoyla karşı karşıya kaldım. Hemşire olarak görev yaparken, sürekli hasta akışı ve yüksek iş yükü nedeniyle oldukça dinamik bir çalışma ortamına sahip olduğumu söyleyebilirim. Hastanenin merkezi bir konumda olması ve toplu taşıma ile kolay ulaşılabilir olması, işe geliş-gidişlerde büyük bir avantaj sağlıyor. Ancak, yoğunluk ve sıkışıklık bazen stres seviyesini artırabiliyor.

Çalışma saatleri 24 saatlik vardiyalar şeklinde olduğu için fiziksel ve mental olarak yorucu olabiliyor. Buna rağmen, ekip arkadaşlarımla olan uyum ve hastalara yardım etme hissi, bu zorluğu göze almamı sağlıyor. İnegöl, büyük bir ilçe olduğu için sosyal imkanlar ve alışveriş açısından da oldukça tatmin edici.

Genel olarak, iş yükü fazla olsa da, burada çalışmayı tercih ederim çünkü hem mesleki deneyim kazanma hem de insanlara yardım etme fırsatı sunan bir ortam. Tekrar tercih etme sebebim ise, bu yoğunluğun bana kattığı deneyim ve mesleki gelişimdir.