Acil serviste hemşire olarak Kırıkhan Devlet Hastanesi’nde çalışıyorum ve burası gerçekten hareketli bir yer. Dolmuşla ulaşım çok rahat, merkeze yakın olması büyük avantaj. Ama iş temposu çok yüksek, hasta akışı hiç bitmiyor ve sıkışıyoruz. Acilde günde 1000 hasta bakıyoruz ama müşahade yatakları sadece 10 tane, bu ciddi bir sorun. Teşvikler fena değil, ek ödemeler idare eder. Fazla mesai çok, ayda 64 saati geçiyor, ama görevlerim dışına çıkmıyorum. Çalışanların memnuniyeti orta, ortam ne iyi ne kötü. Kiralar uygun, fakat sosyal hayat yok denecek kadar az. Yaşam masrafları makul, geçim sağlanıyor. Burayı tekrar seçmezdim, hastanenin kapasitesi bu yoğunluğa yetmiyor.

İdil Devlet Hastanesi’nde evde sağlık hizmetlerinde hemşireyim. 0-200 yataklı küçük bir hastane, ilçe merkezine 40 dakika uzaklıkta, dolmuşla gidip geliyorum, başka seçenek pek yok. İş yüküm orta, hasta yoğunluğu genelde dengeli, çok sıkışmıyorum. 08.00-16.00 çalışıyorum, ayda 8-32 saat fazla mesai var, 4 gün boşluk veriyorlar, bu fena değil. Teşvikler düşük, 1000-3000 TL alıyorum, kiralar 10.000-15.000 TL, geçim idare eder. Görev dışı iş yok, bu konuda rahatım. Ama hastanede genel atmosfer pek iyi değil, çoğu arkadaşım mutsuz, herkes birbirini tanıyor, kimseye dokunulmuyor, bu da bazen adaletsiz hissettiriyor. İdil’de sosyal hayat sıfır, yapacak bir şey yok, yaşam pahalılığı orta, ülke ortalamasına yakın. Yine de burayı seviyorum, sakin bir yer, tekrar seçme şansım olsa yine burayı tercih ederdim, büyük şehirlerin kaosundan uzak.

Yoğun bakımda hemşire olarak çalışıyorum ve burada işler hiç kolay değil. Otobüsle ulaşım rahat, hastane merkezde. Hasta akışı yoğun ama bir şekilde idare ediyorum. Görevlerim dışına çıkmıyorum, bu bir avantaj. Teşvikler orta seviye, tatmin edici. Fazla mesai çok, boşluk ise hayal gibi bir şey. Çalışanların çoğu mutsuz, atmosfer ağır. Kiralar çok yüksek, sosyal hayat ise yok denecek kadar az. Yaşam masrafları fazla ama yönetilebilir. Az hemşireyle çok iş yapılıyor, bu da yorgunluğu artırıyor. Burayı tekrar seçmezdim, daha dengeli bir yer arardım.

Dazkırı Devlet Hastanesi’nde acil serviste ebelik yapıyorum. Personel eksikliği nedeniyle sık sık ek nöbetlere kalınıyor ve bu durum yorgunluk biriktiriyor. Doktorların bazılarıyla iletişim problemleri yaşıyoruz, ekip ruhundan uzak bir ortam var. İlçenin sosyal hayatının neredeyse olmaması iş dışında dinlenme imkanını kısıtlıyor. Acil vakalarda temel ekipmanlar mevcut ancak kritik durumlarda hasta sevki gecikebiliyor. Yönetimin çalışanlara yaklaşımı destekleyici değil; sorunlar çözülmek yerine üstü örtülüyor. Özellikle genç meslektaşlarımın burada çalışırken mesleki gelişim imkanı bulamayacağını düşünüyorum. Mobbing vakalarının duyulması ve liyakatsiz atamalar nedeniyle bu hastaneyi tekrar tercih etmezdim.